هاشم معروف الحسني ( مترجم : محمد مقدس )

87

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي )

هر نماز سى و سه بار سبحان اللّه و سى و سه بار اللّه اكبر و سى و سه بار الحمد للّه بگوييد همين كار را كردند و از همين جا اين سنت پس از هر نماز پا گرفت . و از على ( ع ) نقل شده كه فرمود : به خدا سوگند كه اين سفارش پيامبر را از هنگامى كه به من آموخت ، رها نساختم پس از اين سفارش بود كه آن دو احساس آرامش كردند و خستگيها و سختيها بر ايشان هموار گرديد و اين رهنمود را در همهء جنبه‌هاى زندگى ، پياده كردند . راويان در سخن از او ، يادآور مىشوند كه از آن هنگام و در طول زندگى تا پيش از فوت پدرش ( پيامبر ( ص ) ) ، لبخند از لبانش زدوده نشد و همواره با تمام اين گرفتاريها با همسر و با پدر ، گشاده‌رو بود . زبانش جز به راستى ، نمىگرديد و جز از حق سخن نمىراند ، از زشتيها دورى مىجست و به نيكيها عشق مىورزيد و در گفتار صداقت داشت و در وعده وفادارى و در راز نگهدارى . اين همه سجاياى مثبت را از پدرش به ارث برده بود و با همسرش زندگى كرد و مىدانست كه او تنها از اين جهت به آنچه پيامبر داشت نايل آمده بود كه در تمامى ويژگيها و خصلتها كپى او بود . عمرو بن دينار از بانو عايشه روايت مىكند كه او گفته است : « هيچ كس را از فاطمه - جز پدرش - راست‌گفتارتر نديدم » . و در روايت الاستيعاب آمده كه گفته است : « كسى را راست‌گفتارتر از فاطمه نديدم مگر آنكه آن كس ، پدرش باشد » . او به چيزهاى ساده در زندگى بسنده مىكرد زيرا از پدرش شنيده بود كه به مردم مىگفت : خواسته‌هايتان را ساده كنيد چه هر بنده‌اى ، همانى را خواهد داشت كه در اين دنيا برايش مقرر شده باشد و هيچ بنده‌اى ، رخت از آن نخواهد بست مگر آنكه آنچه برايش مقرر شده ، به دو رسد . و به او گفته بود : اى فاطمه ، در برابر تلخيهاى دنيا ، شكيبا باش تا فيروزى آن دنيا به دست آورى . او هرگز به چيزى كه حقش نبود چشم نداشت و از هيچ كس جز پروردگارش چيزى نمىطلبيد او به مرز استغنا رسيده و از وضع خويش ، خشنود بود زيرا از پدرش شنيده بود كه مىفرمود : دارندگى به زيادى مال نيست بلكه به استغناى نفس است و طى موعظه به يك اعرابى مىفرمود : وقتى نماز مىخوانى همچون كسى بخوان كه آخرين نمازش را مىخواند و سخنى بر زبان مياور كه ناگزير شوى فردايش ( بابت آن ) عذر خواهى كنى و به آنچه در دست مردم گرد آمده ، چشم مدوز يعنى كه غناى نفس داشته باش . و از امام على ( ع ) شنيد كه به برخى از يارانش مىفرمود ، بايد كه در قلب شما ، نياز و بىنيازى از مردم ، گرد آيد نيازتان بديشان در اين باشد كه با مردم به آرامى سخن گوييد و در برابرشان گشاده‌رو باشيد و بىنيازى شما را در اين باشد .